جزئیات بلاگ
- خانه
- جزئیات بلاگ
اهمیت استفاده از ظروف زیستتخریبپذیر در حفاظت از محیط زیست
Content
پلاستیکهای زیستتخریبپذیر و تجزیهپذیر به دلیل توانایی خود در تجزیه در طبیعت و کاهش آلودگیهای زیستمحیطی مرتبط با پلاستیک، نقش مثبتی در حفاظت از محیط زیست ایفا میکنند.
با افزایش تقاضا برای محصولات «سبز»، پلاستیکهای زیستتخریبپذیر و کمپوستپذیر به گزینهای رایج در قفسههای فروشگاهها تبدیل شدهاند. با توجه به این واقعیت که هر دقیقه مقداری زباله پلاستیکی معادل بار یک کامیون زبالهکش وارد اقیانوسهای ما میشود، تعجبی نیست که مردم به دنبال استفاده از قدرت خرید خود به روشی هستند که احتمالاً ردپای کوچکتری بر جای بگذارد.
از آنجا که تولید پلاستیکهای زیستتخریبپذیر در سالهای آینده از ۱.۵ میلیون تن به ۵.۳ میلیون تن افزایش مییابد، درک دقیق اینکه این مواد چگونه به محیط زیست کمک میکنند، اهمیت دارد.
بیایید به برخی سوالات متداول بپردازیم که میتواند به روشن شدن مفهوم پلاستیک زیستتخریبپذیر و کمپوستپذیر برای محیط زیست کمک کند:
تفاوت پلاستیک زیستتخریبپذیر، زیستپلاستیک و پلاستیک کمپوستپذیر در چیست؟
تفاوتهای قابل توجهی بین پلاستیک زیستتخریبپذیر، زیستپلاستیک و پلاستیک کمپوستپذیر وجود دارد:
• پلاستیک زیستتخریبپذیر
به هر پلاستیکی اطلاق میشود که میتواند به طور طبیعی توسط موجودات زنده تجزیه شود، صرفنظر از ماده اصلی که از آن مشتق شده است. پلاستیک میتواند بدون اینکه در نظر گرفته شود زیستپلاستیک یا «پلاستیک کمپوستپذیر» باشد، زیستتخریبپذیر باشد.
• زیستپلاستیک
اصطلاحی است که هر پلاستیکی را که از مواد اولیه طبیعی و تجدیدپذیر ساخته شده باشد، توصیف میکند. در حالی که برخی از زیستپلاستیکها زیستتخریبپذیر یا کمپوستپذیر هستند، بسیاری از آنها غیرزیستتخریبپذیر هستند، به این معنی که حتی اگر از مواد طبیعی ساخته شده باشند، تجزیه نمیشوند.
• پلاستیک کمپوستپذیر
اصطلاحی است که پلاستیکهایی را توصیف میکند که برای تجزیه به شرایط خاصی نیاز دارند، به جای شرایط پیچیدهتر پلاستیکهای زیستتخریبپذیر. در حالی که پلاستیکهای زیستتخریبپذیر میتوانند در محیط طبیعیتری تجزیه شوند، پلاستیکهای کمپوستپذیر معمولاً به تأسیسات کمپوست صنعتی نیاز دارند
تجزیه پلاستیکهای زیستتخریبپذیر چقدر طول میکشد؟
به طور کلی، پلاستیکهای زیستتخریبپذیر سه تا شش ماه طول میکشند تا در معرض اکسیژن یا نور تجزیه شوند. پلاستیکهای سنتی میتوانند تا ۱۰۰۰ سال طول بکشند تا به همان سطوح از تجزیه برسند.
اخیراً، روشهای جدیدی برای تسریع تجزیه ظروف پلاستیکی توسعه یافته است. مانند استفاده از اشعه ماوراء بنفش یا آنزیمهای مختلف که با آب و نور فعال میشوند و باعث تجزیه ظروف پلاستیکی میشوند.
مزایای پلاستیک زیستتخریبپذیر چیست؟
توانایی تجزیه شدن پلاستیک زیستتخریبپذیر به این معنی است که چندین مزیت نسبت به پلاستیکهای سنتی دارد:
• کاهش زبالههای ارسالی به محلهای دفن زباله یا زبالهسوزها
کاهش زبالههای ارسالی به محلهای دفن زباله یا زبالهسوزها. وقتی پلاستیک سنتی را در سطل زباله میاندازید، تأثیر منفی بر محیط زیست دارد زیرا ممکن است در محلهای دفن زباله که میتواند صدها سال در آنجا باقی بماند، یا در زبالهسوزها که سوزانده شده و مواد شیمیایی مضر را در محیط زیست طبیعی آزاد میکند، قرار گیرد. در مقابل، پلاستیک زیستتخریبپذیر مزیت محیط زیستی دارد: در محل دفن زباله تجزیه میشود و نیازی به سوزانده شدن ندارد.
• انرژی کمتری برای تولید استفاده میشود
پلاستیکهای زیستتخریبپذیر اغلب برای تولید انرژی کمتری نسبت به پلاستیکهای سنتی مصرف میکنند، به این معنی که سوختهای فسیلی کمتری استفاده میکنند و گازهای گلخانهای کمتری که به سیاره آسیب میزنند تولید میکنند.
• در طول تجزیه مواد مضر کمتری آزاد میکند
.در حالی که پلاستیکهای سنتی میتوانند مواد شیمیایی سمی را وارد محیط کنند، پلاستیکهای زیستتخریبپذیر خوب باید با ضایعات مضر کمی تجزیه شوند. در عوض، پلاستیکهای زیستتخریبپذیر ترکیبی از آب، دیاکسید کربن و زیستتوده (اغلب به سادگی باقیمانده مواد گیاهی) آزاد میکنند
آنها چگونه به کمک به محیط زیست و کاهش آلودگی زبالههای پلاستیکی کمک میکنند؟
پلاستیکهای زیستتخریبپذیر و کمپوستپذیر به تنهایی نمیتوانند بحران آلودگی پلاستیک را حل کنند. در عوض، اهرمهای زیادی وجود دارد که باید برای کاهش و استفاده مجدد از پلاستیک و تغییر به سمت اقتصاد چرخشی کشیده شوند. در واقع، ما حتی نمیتوانیم بر این فرض تکیه کنیم که این مواد اگر زباله شوند، به محیط زیست آسیب نخواهند رساند.
همه پلاستیکها - از جمله انواع زیستتخریبپذیر و کمپوستپذیر - باید جمعآوری و با سیستمهای بازیابی مناسب جفت شوند، تا اینکه مواد در چرخه بمانند و از طبیعت خارج شوند.
با این حال، برای کاربردهای خاص، پلاستیک کمپوستپذیر و زیستتخریبپذیر میتواند نقش مفیدی در کاهش زباله داشته باشد. ظروف بیرونبر کمپوستپذیر مثال خوبی هستند، زیرا میتوانند باقیمانده غذا را درست در کنار خود ظرف کمپوست کنند.
علاوه بر این، پلاستیکهای زیستتخریبپذیر و کمپوستپذیر اغلب از منابع بیولوژیکی - مانند جلبک، چغندر قند یا سایر گیاهان - به جای سوختهای فسیلی ساخته میشوند. در این صورت، و اگر به طور مسئولانه تهیه شوند، این مواد میتوانند مزایای زیستمحیطی ارائه دهند.
مواد کمپوستپذیر را میتوان در زبالههای خانگی کمپوست کرد یا به تأسیسات کمپوست صنعتی فرستاد، بسته به اینکه آن مورد خاص برای چه چیزی طراحی شده است. اگر یک پشته کمپوست خانگی دارید، مطمئن شوید که فقط مواد تأیید شده «کمپوست خانگی» را در آن قرار میدهید.
آیا میتوانم پلاستیک زیستتخریبپذیر و کمپوستپذیر را در سطل کمپوست خانگی خود بیندازم؟
شما میتوانید برخی مواد را در خانه کمپوست کنید. بقیه برای یک تأسیسات صنعتی طراحی شدهاند. اگر یک پشته کمپوست خانگی دارید، البته