پلاستیک‌ها مواد واقعی هستند که برای اولین بار توسط انسان خلق شده‌اند. ساختار مواد پلاستیکی بر اساس عناصر شیمیایی مانند کربن، هیدروژن، اکسیژن، نیتروژن، کلر و گوگرد استوار است. این عناصر از هوا، آب، گاز، نفت، زغال‌سنگ و حتی از گیاهان زنده به دست می‌آیند.
فکر خلاق انسان و آرزوی دیرینه او برای اینکه بتواند این عناصر را آماده و تصفیه کند و سپس آن‌ها را از طریق واکنش‌های شیمیایی مختلف مخلوط و ترکیب نماید تا تقریباً رشته‌های بی‌پایان و متعددی از ترکیبات عنصری تولید کند، منجر به ساخت ماکرومولکول‌ها یا پلیمرهای متنوع و استفاده از آن‌ها در طیف وسیعی از مواد شد که امروزه به عنوان پلاستیک شناخته می‌شوند.

قالب بطری PET

پلاستیک‌هایی وجود دارند که خواص آن‌ها نسبت به مواد موجود به طور قابل توجهی بهبود یافته است، در حالی که سایر پلیمرها را می‌توان تنها به عنوان مواد منحصر‌به‌فرد و با خواص استثنایی توصیف کرد که قبلاً برای دنیای صنعتی کاملاً ناشناخته بودند.
پلاستیک‌هایی وجود دارند که در دمای ۲۰۰ درجه فارنهایت ذوب می‌شوند، در حالی که سایر مواد پلاستیکی توسعه یافته‌اند که می‌توانند دمای ۱۰۰۰ درجه فارنهایت را تحمل کنند. محافظ‌ها یا سپرهای حرارتی که فضانوردان را در طول سفرهای فضایی محافظت می‌کنند، مواد پلاستیکی هستند که بر اساس فناوری متداولی به نام پلاستیک‌های ساینده (Ablative) ساخته شده‌اند. پلیمرهایی طراحی و توسعه یافته‌اند که برای ساخت سپرهایی استفاده می‌شوند که می‌توانند گلوله را متوقف کنند.
فیلم‌های پلاستیکی منعطف ساخته شده‌اند که می‌توانند به طور مکرر در حفاظت و ذخیره غلات و سایر مواد غذایی و همچنین اقلام خواربار و محصولات استفاده شوند.
همچنین، پلاستیک‌های سخت و محکم ساخته شده‌اند که استحکام مکانیکی و سختی آن‌ها برای نگهداری و تکیه‌گاه تیرهای ساختمان در یک ساختمان کافی است.

قالب بطری PET

پلاستیک‌ها در میان بهترین عایق‌های الکتریکی هستند که بشر تاکنون شناخته است. در هر صورت، ما می‌توانیم نوع دیگری از مواد پلاستیکی ویژه را پیدا کنیم که قادر به هدایت الکتریسیته هستند. مواد کامپوزیتی یا مواد کامپوزیت پلاستیکی (Plastic Composite Materials) به عنوان چوب‌های گلف استفاده شده‌اند، در حالی که سایر پلیمرهای منعطف به عنوان مواد روکش برای مبل‌ها یا پارچه در صنعت مبلمان استفاده شده‌اند.
پلیمرهای شفاف و مقاوم در برابر ضربه نیز ساخته شده‌اند که به عنوان برف‌پاک‌کن‌ها و محافظت در برابر باد، یعنی شیشه‌های جلو و محافظ‌های باد برای راننده یا خلبان در هواپیماها، خودروها و درها یا پرده‌های حمام در سرویس‌های بهداشتی استفاده می‌شوند. همچنین، مواد بسته‌بندی شفاف آماده شده‌اند که برای حفاظت ویژه از مشتریان استفاده می‌شوند.
تعداد دفعاتی که امکان تغییر، هدایت، تبدیل یا جابجایی در ترکیب عناصر شیمیایی برای ایجاد و تولید پلاستیک‌ها با خواص مختلف وجود دارد، تقریباً بی‌پایان است. وجود چنین تنوعی منجر به شده است که پلاستیک‌ها برای طیف وسیعی از کاربردها و محصولات نهایی استفاده شوند. متنوع، بسیار کاربردی و قابل استفاده.
این تنوع در ساختار شیمیایی پلیمرها باعث شده است که نتوان به آن‌ها به عنوان یک خانواده واحد از مواد که بتواند طیف نامحدودی از خواص، ویژگی‌ها و فرآیندهای تبدیل را پوشش دهد تکیه کرد، به عبارت دیگر، تنها یک گروه خاص از ماکرومولکول‌ها وجود ندارد که در ساخت پلاستیک‌ها استفاده شود، بلکه با توجه به کاربرد ویژه و نهایی که از ماده پلاستیکی انتظار می‌رود، ممکن است لازم باشد از گروه‌های مختلفی از پلیمرها استفاده شود تا به خواص مطلوب در یک قطعه پلاستیکی دست یافت. یعنی تمام انواع مختلف پلاستیک‌ها را نمی‌توان در یک گروه واحد قرار داد.
آغاز و ریشه تاریخی پلیمرهای صنعتی، مواد پلاستیکی، نقش مهمی در توسعه تمدن نوین امروز ایفا کرده‌اند. این انواع پلیمرها طیف وسیعی از خواص و اتوماسیون فرآیند را دارند، در حالی که از نظر قیمت و هزینه مزایای مالی بسیاری را به همراه دارند. درک این موضوع بسیار شگفت‌انگیز خواهد بود، اگر بدانید که کمی بیش از یک قرن پیش، هیچ‌کدام از انواع پلاستیک‌هایی که امروزه در سراسر جهان دیده می‌شوند وجود نداشتند.
تاریخ و آغاز صنعت پلاستیک به قبل از سال ۱۸۶۸ برمی‌گردد، زمانی که جان وسلی هیات (John Wesley Hyatt) پروکسیلین به دست آمده از کتان و اسید نیتریک را با کامفور مخلوط کرد تا محصولی کاملاً متفاوت خلق کند. او ماده جدیدی به نام سلولوئید ایجاد کرد.
در واقع، گسترش و توسعه سلولوئید در پاسخ به رقابت بین شرکت‌های مختلف برای ساخت و تولید توپ‌های بیلیارد استفاده شد. طبق نیاز ایجاد شده برای یک ماده جدید و روش تولید برای چنین کاربردی، سلولوئید توسعه یافت و بدین ترتیب صنعت پلاستیک متولد شد! سلولوئید به سرعت به بازارهای دیگر رفت و کاربردهای جدیدی پیدا کرد، مانند: یقه‌های پیراهن مردانه، آستین‌ها و جلوی پیراهن‌های مردانه، صندلی‌های عروسک، دکمه‌ها و پرده‌های پنجره استفاده شده در خودروهای اولیه.
با این حال، مهم‌ترین استفاده از سلولوئید، اولین فیلم عکاسی بود که توسط ایستمن (Eastmen) در سال ۱۸۸۲ برای تولید فیلم متحرک استفاده شد. امروزه، این ماده هنوز در صنعت فیلمبرداری تحت نام شیمیایی نیترات سلولز استفاده می‌شود.
صنعت پلاستیک با دومین جهش بزرگ خود روبرو شد، چهل و یک سال بعد، زمانی که دکتر لئو هنریک بکلند (Leohendrik Balkland) در سال ۱۹۰۹ اولین فنول فرمالدئید (PF) را که به عنوان «فنولیک» شناخته می‌شد، به جهان معرفی کرد. این ماده اولین ماده پلاستیکی بود که موفق به کسب پذیرش شد.